Recensies van Ooker

Verrassingen bij jubileum Ooker

Dagblad voor West-Friesland 25 oktober 2010.

Jubileumconcert koor Ooker o.l.v. dirigent Feico de Leeuw. Bijgewoond op zondag 24 oktober in De Drommedaris te Enkhuizen.

De theaterzaal van de Drommedaris waar het koor uit Hoorn en omstreken stilstond bij zijn vijf tienjarig bestaan was niet helemaal uitverkocht, maar zo krijg je dan ook alleen de fijnproevers. Met drie man publiek per koorlid was de zaal bomvol geweest en dat was de moeite waard geweest, want het hele optreden van Ooker was een geweldige muzikale ervaring. Wat ik verder miste was enige vorm van jubileumviering. Solisten en dirigent Feico de Leeuw hadden wel in de bloemetjes mogen worden gezet.
Een rasmuzikant is deze Feico. Zijn uitgekiende arrangementen en schitterende stuwende, en dan weer subtiele begeleiding waren van grote klasse. Leuk was het om te ervaren hoe hij in korte tijd met een soort vanzelfsprekendheid het WestFriese publiek liet meedoen bij bepaalde songs.
Prettig was het trouwens om een koor te horen en zien dat zonder bladmuziek optreedt. Het bevordert de spontaniteit.
Opening was 'I'm Climbing', een lekkere introductie met een swingende zangsolo van Feico.
Na het zeer moeilijke en desondanks knap uitgevoerde 'Wave' van Jobim maakten we in 'River of Dreams' van Billy Joel kennis met solist Dirk. Hij bracht het nummer inclusief moeilijke kopstem op overtuigende wijze. De twee spirituals 'Wade in the water' en 'Down by the riverside' werden fraai uitgevoerd, waarbij het laatste nummer verraste doordat het niet om de vanouds bekende versie ging.
De volgende solist die aantrad was Marielle. Wat kan zij zingen! In het 'You are so beautiful' liet zij horen dat er naast de bekende Joe Cocker-versie echt nog wel iets kan worden gebracht, dat qua zang er ver overheen gaat. Met een 'blokje Afrikaans' kregen we als publiek nogmaals de gelegenheid om mee te doen en vervolgens maakte Marielle samen met het koor duidelijk dat iedereen zich heel lekker voelde.
Na de pauze maakte het publiek met nog een nieuwe verrassing kennis: het Ooker Trio.
Deze dames brachten 'Yes we can can' op een manier, waarvan 'The Star Sisters' mochten willen dat zij het ook zo hadden gekund. Heerlijk stuwend begeleid door Feico en met spatzuivere solo's en dito samenzang.
Blijft alleen de vraag: waar en wanneer komt er een cd met werk van Ooker en de Ooker Sisters? Ook de potpourri met solo's van Dirk, Pierre en Han was erg leuk.
De prachtige uitvoering van 'Love's in need of love today' en de Ookertime Tune zorgden samen met 'An Irish Blessing' dat het concert geslaagd was. De toegift 'It won't be long' met als solist alweer Marielle was een heerlijke uitsmijter.

Ruud Weissenbach

(terug naar boven)

Ooker is dankzij Feico de Leeuw ook na vijftien jaar nog fris en smaakvol

Dagblad voor West-Friesland 22 maart 2010.

Jubileumconcert door gemengd koor Ooker in de Pancratiuskerk te Oosterblokker. Muzikale leiding Feico de leeuw. Bram Bosman basgitaar, Philip ten Bosch percussie en Jan Ekhart djembé. Solisten uit het koor. Bijgewoond zaterdag 20 maart.

Al vijftien jaar draagt Feico de Leeuw op het koor Ooker zijn liefde en enthousiasme voor muziek en zang over op een wijze die nog immer fris, aanstekelijk en muzikaal op hoog niveau genoemd mag worden. Muzikale smaken verschillen, maar het repertoire en een uitvoering van Feico met zijn Ooker verwerven ieder concert vooral de omschrijving: smaakvol.
Tijdens een concert komen daar nog wat extra dimensies bij. Als luisteraar ontkom je niet aan een actieve muzikale bijdrage, en heeft Feico altijd een smakelijk muzikaal grapje achter de hand. Zo ontlokte hij met behulp van een lege enveloppe van de loterij een aantal luisteraars een inzet van 'Sing sing', goed genoeg om het koor te doen inzetten. Zo ontstond er één groot zingend koor in de kerk.
Ook tijdens dit concert viel de percussie op door beschaafde dienstbaarheid. De basgitaar speelde precies die noten die nodig waren, de ondersteuning van de juiste harmonie in de bas. Dan blijf je als koorzanger(es) goed zingen, goed inzetten en zuiver.
Ook de percussie gaf precies de prettige begeleiding die een gekozen tempo constant weet te houden, zonder op de voorgrond te treden. Bij de Afrikaanse medley voegde de extra djembé een fraai donker timbre toe aan die begeleiding.
Soliste Maria Koenis liet horen dat haar stem samen met het koor tot de hoogtepunten van dit concert mocht worden gerekend. Eveneens verdienen Mariëlle Hoogland en Dirk van der Duin een compliment voor hun solozang.
Het koor beheerst het repertoire bijzonder goed en is in staat de kleinste vingerwijzing van de dirigent te volgen, want voor veel gebaren heeft Feico, meestal het klavier bespelend, bijna geen vingers over.
Traditioneel werd het concert besloten met 'Everytime I fee I the spirit'.
Zang is enthousiasme, zang is beweging, zang is gezond, zang is gewoon Ooker!

Wim Meilof

(terug naar boven)

Muzikale contrasten bij Con Zelo

Dagblad voor West-Friesland 30 november 2009.

Concert accordeonvereniging Con Zelo o.l.v. Saskia van der linden en Christa Groeneveld.
M.m.v. Ooker o.l.v. Feico de Leeuw. Bijgewoond op zaterdag 28 november in Op Stap te Hoogwoud.

De concertavond van Con Zelo uit Hoogwoud kende eigenlijk drie delen: het B-orkest, Ooker en het A-orkest. Lange tijd kende de accordeon een stoffig imago. Maar toen Carel Kraayenhof een Koninklijke traan wist op te roepen, was heel Nederland om: met een accordeon kan je weldegelijk muziek maken.

De avond kende een thema: contrast.
Muzikale contrasten haal je uit klassiek en modern, hard en zacht, contrast in de vertelling.
Het B-orkest, onder leiding van Saskia van der Linden, vermoedt het mindere spelerstalent, maar niets is minder waar. Het zijn de muzikanten die nog niet zo lang in het orkest spelen; de belofte dus. Van de vier werken die zij speelden, waren nummer drie en vier zeer interessant. 'Begegnungen' van B.K. Przybylkski vertelde de ontmoetingen van groot en klein, sterk en zwak. Het stuk 'Villa Timecode' van H.G. Kölz nam de luisteraar mee door de verschillende kamers van een villa. In elke kamer werd een ander stuk muziek ten gehore gebracht. De muzikanten van het orkest speelden geconcentreerd een goed concert.

Nog voor de pauze betrad het Hoorns koor Ooker de bühne. Dit koor zing spirituals en gospels in een jazzy close-harmony stijl. Begeleid op piano door de voorman Feico de Leeuw, wisten zij het publiek helemaal in te pakken. Na drie maten was de toon gezet en het koor liet het publiek pas na de laatste noot los. Technisch zeer lastige liederen werden schijnbaar moeiteloos gezongen. Vier-, vijfstemmig klonken de liederen. De 28 koorleden stonden zichtbaar te genieten en tot achterin de zaal was het zachtste woord te horen.

Na de pauze speelde het A-orkest. Christa Groeneveld dirigeerde onder meer de 'Serenata Moderna' van Jurriaan Andriessen en Film Noire: City at night' van Leonard Stack. Prachtige werken tussen het bekendere werk van Tschaikowsky en Beethoven.
Het slotnummer was een samenwerking van Ooker en Con Zelo. Samen brachten zij 'Mambo nr. 5 (A little bit of...)' van Perez Prado. Dit nummer werd in 1999 door Lou Bega op single gezet en het werd een wereldhit. En zo gebracht door Ooker en Con Zelo was het een zeer opzwepend einde van deze muzikale avond. Het thema 'contrast' was minder op zijn plaats: er was meer overeenkomst. Allen die zaterdagavond optraden, delen de passie voor muziek.

Hugo Miedema

(terug naar boven)

Korenconcert Super Soul Sandwich boeit vanaf de eerste noot.

Dagblad voor West-Friesland 2 februari 2009.

Super Soul Sandwich: gezamenlijk concert door de koren 'Ooker' en 'Up Tight', beide onder leiding van, en met pianobegeleiding door Feico de Leeuw.
Gehoord op zaterdag 31 januari in de Pancratiuskerk, Oosterblokker.
Medewerking door Richie Maxwell en de band 'Blow Out'. Solisten uit het koor.
Alle plaatsen waren bezet.

Als geen ander verstaat musicus Feico de Leeuw de kunst een concert langzaam naar een hoogtepunt te leiden, en dat punt dan te laten samenvallen met het slotnummer. Maar dit insinueert niet dat het begin van dit concert matig was, ook het eerste nummer boeide direct vanaf de eerste noot.
Van beide koren ligt het sterke punt in de energieke en enthousiaste sfeer die De Leeuw op zijn zangers en zangeressen weet over te brengen, en op de luisteraars. Een zeer levendige pianobegeleiding, muzikale grapjes tussendoor en een verrassende inleiding van een nummer naar het publiek brengen een gezellig en ontspannen klimaat om in te musiceren.

Maar geen moment verliest dirigent de Leeuw de strakke regie waarmee hij de koren aan zijn touwtjes heeft. Het koor 'Ooker' beet de spits af deze avond. Okerachtig in kleur qua outfit, maar muzikaal warme klankkleuren over ons luisteraars heen strooiend. Die warme klankkleur mag vooral aan de sopranen worden toegeschreven.
Ondanks het microfoongebruik door de solistes, bleef de klankverhouding tussen koor, band en soliste goed. Een compliment voor de drummer: ragfijne begeleiding in alle nummers, slechts een enkele maal, bij gelegenheid, zich op de voorgrond plaatsend door een iets nadrukkelijker spel.

Het koor 'Up Tight' kent een veelkleurige'outfit, maar is in samenklank iets strakker en directer dan het collegakoor. Voor een enkele solist was het soleren de eerste keer, maar aan de vrijmoedigheid van optreden was dat niet hoorbaar, evenmin meetbaar aan de kwaliteit, want die was telkenmale hoog.
Na de pauze was het podium bezet door beide koren, en een prima spelende band, waarvan de leden ook improviserend fraai uit de verf kwamen.
In het slotnummer 'Do You Like Good Music' liet zanger Richie Maxwell horen dat dit genre soul en gospel hem op het lichaam geschreven is. Het publiek stond en klapte mee, zo De Leeuws voorspelling onderstrepend: Dit concert wordt echt een feest.

Wim Meilof

(terug naar boven)

Zomeravondconcert 1 juni 2008 te Hauwert

Dagblad voor West-Friesland 3 juni 2008.

Progressie bij Hoornse zangers Ooker.

Zondagavondconcert door het Hoorns koor Ooker op 1 juni in het 'Witte Kerkje' te Hauwert.
Dirigent Feico de Leeuw, solisten uit het koor.
Het kerkje was goed bezet.

"Als ik muziek hoor, moet ik zingen", verzuchtte een van de sopranen van dit koor even voor dit concert. Met deze instelling van koorleden is de duidelijk zichtbare, goede samenwerking tussen dirigent en koor verklaard.
Feico de Leeuw beroert de toetsen en het koor zingt, doet dat bovendien zeer behoorlijk en vooral geïnspireerd.
Enerzijds lijkt een nummer slechts uit gezelligheid en een lach te bestaan door 'showgedrag' van de dirigent, maar anderzijds heeft Feico de Leeuw de teugels bijzonder strak in handen. Daarmee blijkt ook dat het koor duidelijke progressie doormaakt. De jazzyachtige sfeer geeft gelegenheid genoeg om soms met veel volume te zingen, maar het koor blijft wel zingen.

Zo ook is het koor in staat fluisterzacht de stembanden te roeren en blijft dan ook goed zingen. Een piepende microfoon leverde weliswaar een grap op, maar toonde ook dat zonder deze elektronische verworvenheid zang noch presentatie schade lijdt. Een praktijktip voor een volgend concert.
Feico de Leeuw laat zich tijdens een nummer graag verleiden tot wat improvisatie, meestal in de geest van klassieke jazz. Knap mag genoemd worden dat soms het koor neuriënd een basis begeleiding laat horen.
Ondanks immer meerstemmigheid, zingt het koor alles uit het hoofd, en maakt een enkele keer gebruik van handgeklap of een klein percussie element.
Het publiek werd ook betrokken in de zang: op uitnodiging mocht het een slotakkoord zingen, en met een 'reuzenglijer' van laag tot de vereiste toonhoogte, lukte dat niet eens zo slecht.
Na hun lijflied 'Everytime I feel the spirit', liet het koor liet zich nog verleiden tot een extraatje als afsluiting van een goed en geïnspireerd concert.

Wim Meilof

(terug naar boven)

Kerstconcert 2006

Dagblad voor West-Friesland 18 december 2006.

Kerstconcert door spiritual koor Ooker en vocalgroup Rise and Shine, beide onder leiding van Feico de Leeuw in de hervormde kerk (WESTERBLOKKER). Vrijdagavond was dit concert te beluisteren.

Degenen die voor een traditioneel kerstconcert gekomen waren werden misschien een beetje teleurgesteld door Ooker. Naast een behoorlijke vleug kerstrepertoire werd er ook het nodige ten gehore gebracht dat qua inhoud aan kerst refereerde. Voor de rest was er de muziek die het koor zo graag zingt. In het verlengde daarvan gold dat ook voor vocalgroup Rise and Shine. Vooropgesteld mag worden dat de technische apparatuur bij een concert in orde moet zijn. Solistisch werd er met grote regelmaat gebruik gemaakt van de microfoon. De werking van de microfoon liet te wensen over. Laat zo'n ding dan achterwege en zorg op een natuurlijke manier voor evenwicht tussen solist en koor. Een enkeling kon de ruimte op eigen kracht vullen en balans krijgen met de vocale achtergrond.
Dit concert was een constant genieten van speciale en verrassende arrangementen. Een basis melodie kreeg geregeld aparte harmonieën en sloeg muzikale wegen in die niet direct voor de hand lagen. Een nadeel daarbij was het feit dat de dirigent als zanger op zekere momenten aan het improviseren sloeg en zijn gezongen achtergrond op eigen houtje liet bepalen wanneer zij weer aan bod mochten komen. En dat kwam ook door het feit dat er dan geen visueel contact was tussen dirigent/zanger en koor.
Aparte wegen werden er ingeslagen. Bijvoorbeeld in de enkele zin van Cornelis Putemmer (Ik droomde dat ik droomde), de verwerking van andere kerstliederen in 'Have yourself a merry little X-mas' (met o.a. 'Jingle bells' en 'Adeste fideles') en de zeer vrije interpretatie over het slotkoor uit Beethovens 9e symfonie. Het enthousiasme was bij iedereen volop aanwezig en droop er aan alle kanten van af. Dat mocht echter niet verhullen dat, ook met de kerstgedachte in het achterhoofd, dit concert op onderdelen nog bijgeschaafd kan worden.

Hendric van Doorn

(terug naar boven)

Korenfestival zeker van nieuwe traditie

Dagblad voor West-Friesland 28 november 2005.

ZAANDAM - "Absoluut top." Juryvoorzitter Jacques d' Ancona had er maar twee woorden voor nodig om de suprematie te benadrukken van het winnende Close Up uit Alkmaar. En eerlijk gezegd twijfelde er gisteren in het Zaandamse Zaantheater niemand aan of zij de finale Noordhollands Dagblad Korenfestival zouden winnen. Het vocaal ensemble stak er in alle opzichten met kop en schouders bovenuit. Zegevierend koorleider Jetse Bremer realiseerde zich zijn torenhoge favorietenrol terdege. "Maar dat betekent wel dat je het nog waar moet maken", sprak hij nadat hij de talrijke felicitaties in ontvangst had genomen. De twaalf uitverkoren koren maakten er niet alleen een spannende strijd van, het ontaardde vanaf het begin in een oergezellige en evengoed serieuze aangelegenheid met de nodige humor achter de schermen. In de aanloop tot de optredens werd fanatiek geoefend, volop gelachen en ook genoten van elkaars opvoering.

Buigen
"Een-en-twintig twee-en-twintig." Koorleden van het gospel -en spiritualkoor Ooker uit Hoorn, bijeen in de inzingruimte, tellen hardop mee als ze gezamenlijk voorover buigen- en de ruggen weer strekken. Want het gaat er straks niet alleen om wat ze laten horen, ook de presentatie telt mee in de puntentelling. Dus wordt het publiekelijk danken van de volle zaal nog even ingestudeerd. Armen wiebelen, schouders en nekken draaien rond. "Doet u zelf aan sport?", kaatst dirigent Feico de Leeuw, geconfronteerd met de vraag naar het nut van deze exercitie. "Je moet de stembanden losgooien, fysiek warm draaien en een stukje spanning afvoeren", aldus De Leeuw. De spanning is aan zijn gezicht af te lezen. Niet verwonderlijk want dit optreden betekent meteen zijn afscheid nu hij het stokje overdraagt aan zijn opvolger Lonny Ziblat.
"Het gordijn is erg traag vandaag, dus let erop dat u blijft stralen als het doek na afIoop sluit", wordt de koorleden van Frank & Zij uit Spierdijk op het hart gedrukt, kort voor hun opkomst in de briefingkamer. En oh ja; er zitten veel mannen in de jury. "Dus je schouders naar achter en de borsten naar voren dames." Dat hadden ze eerder moeten weten. "Dan had ik een push-up aangetrokken." Nog snel even wat vuurrode lipstick op en naar het toilet voor een sanitaire stop. Bekende rituelen voor een topprestatie maar ook die gewoonte kent merkwaardige varianten. "Ik hou het liever op omdat ik veel beter zing als ik druk op m'n blaas heb." Gelijk een schaatser er na het startschot hoort te staan, zo moeten ook koorleden met de billen bloot zodra het doek opent. Susan Hoogland, lage sopraan bij Ooker en zojuist opgetreden, herkent dat. "AIs je er staat, gaat alles zo vluchtig. Dan ben je echt niet met de zaal bezig. Je focust volledig op de onderlinge samenwerking. Gaat de dynamiek goed, lopen de stemmen gelijk?"

Voldaan
Over de eindklassering geen enkele discussie. Iedereen is dik tevreden, voldaan. Over het soepele en succesvolle verloop. Niet in de laatste plaats dankzij de perfecte organisatie door de afdeling Oplage van deze krant onder leiding van Martijn Hoeksema. Hoofdredacteur Geert ten Dam ten slotte werpt de vraag op: Moeten we hiermee doorgaan? Het antwoord van de zaal is een daverend applaus.

Coen van de Luytgaarden

(terug naar boven)

Bijzonder Ooker concert bij tien-jarig jubileum

Dagblad voor West-Friesland 11 april 2005.

Jubileumconcert Spiritual koor Ooker onder leiding van Feico de Leeuw, met medewerking van Panc Daalder (slagwerk), Micha Kool (bas) en Tineke Postma (saxofoon). Het concert was zondagmiddag in Centrum Pancratius, Oosterblokker, de belangstelling ervoor was zeer groot.
Ooker bestaat tien jaar en het al die tijd al onder leiding van Feico de Leeuw, die tijdens dit feestelijke concert, behalve een deel van de begeleiding, ook de presentatie van het programma verzorgde. Voortvarend en enthousiast startte Ooker zijn jubileumconcert met 'Oh what a day' van Asmussen, het zette meteen een bepaalde toon. Er werd ongedwongen gezongen en bewogen, deze houding vond in de zaal veel weerklank. In de loop van dit concert bleef de spontaniteit, de bewegingen ontsproten als het ware organisch, op het ritme van de muziek. Niets leek geregisseerd of ingestudeerd, op de planken stond gewoon een swingend koor, de kledij -in hoopvolle dageraadkleuren- was prima op elkaar en op het repertoire afgestemd.

Niet alleen in kleding stemden de koorleden overeen, ook uit de vocale prestaties bleek dat de zangers heel goed op elkaar letten, men luistert naar elkaar. Ook de aanwijzingen van de dirigent worden nauwlettend gevolgd, en dat is best een hele prestatie, want dirigent De Leeuw is een zeer beweeglijk mens. Over het algemeen is de afstemming tussen de stemmengroepen goed, maar in de groepen hebben de zangers en zangeressen soms wat moeite met het tempo als een voorhoede, bijvoorbeeld dirigent en een aantal sterke stemmen, het tempo drastisch opschroeft. Niet iedereen kan meteen op die rollende wagen springen, de ontstane tempoverschillen zijn wel binnen één à twee maten opgelost.

Tijdens het jubileumconcert bleek de kwaliteit van de zang van Ooker te verbeteren bij het oplopen van het volume. De zacht gezongen passages, waarbij alle zanggroepen betrokken zijn klonken soms wat brommerig, pas nadat de monden goed open gingen, keerde de frisheid in de zang terug. Het was prettig te constateren, dat er écht hoge sopranen in dit koor aanwezig zijn. Dat geeft de close gezongen passages een bijzonder professionele klank. De optredende solisten waren bijna allemaal uit het koor afkomstig, ze hebben zich allen goed van hun taak gekweten. De solisten hadden zonder uitzondering een goede zangstem, een wendbaar volume en prima podiumgedrag.

Het begeleidende combo bleek een uitstekende keuze, tussen de instrumentalisten en het koor bestond een goede symbiose, waardoor de muziek haarfijn aansloot bij de zang en de verrichtingen van Feico de Leeuw aan de vleugel.

Tijdens het jubileumconcert werd duidelijk dat dirigent en koor elkaar heel goed kennen en elkaar ook uitstekend aanvullen. Het koor vormt een uitgelezen achtergrond voor Feico's soli, Feico schrijft arrangementen die het koor als gegoten zitten. Maar het was de pure a-capella-zang waarin de werkelijke schoonheid van de muziek helemaal tot leven kwam. Deze onbetaalbare, spirituele momenten maakten van een goed concert een bijzonder concert.

Regina Arbouw

(terug naar boven)

Dubbel Kerstconcert met Up-tight

Dubbelconcert onder het motto 'Kerstmis met Ooker en Uptight' onder directie van Feico de Leeuw. Met medewerking van Peter de Graaff (percussie) en Wobbe van der Meulen (fluit). Zaterdagavond gehoord in Cultureel Centrum Pancratius. (Oosterblokker).

Twee avonden - vrijdag en zaterdag - was er een volle bak. Interesse genoeg voor deze concerten van twee gemengde koren die ieder bijna tien jaar bestaan. Ooker zoekt het met name in spirituals en positieve songs. Uptight richt zich meer op soulstampers en swingende gospel. Op zich misschien verschillende stromingen maar er zijn zeker ook overeenkomsten. Vooral als er gezocht wordt naar een gezamenlijk thema zoals nu Kerstmis.

Bij de stadsfeesten van afgelopen juni suggereerde ik Feico dat het mogelijk moest zijn om beide koren samen te brengen, Die keek toen of hij water zag branden. Was er toen al het idee voor deze concerten of was de opmerking een por naar deze concerten toe? Een half jaar later zijn ze gerealiseerd en op wat voor een manier.

Voor de pauze stonden beide koren op zich. Ooker mocht als eerste de toon zetten. Veel aandacht was er voor het pure a capella werk. Met zo'n 35 stemmen werd er soepel gezongen. De diverse composities werden met veel gevoel voor nuances gezongen. Niet alleen ten aanzien van de ritmiek moor ook in de sterkte. Waar nodig was er een toevoeging van piano, synthesizer, percussie en fluit. En die bleef heel gedoseerd. Met een onverwacht slot in het laatste werk. Arrangeur Anita Kerr zal nooit verwacht hebben dat in "Have Yourself a Merry little Christmas" de klokslagen zo mooi pasten in de slotakkoorden.

Uptight heeft ruim de dubbele bezetting in vergelijking met het collega-koor. In de klank zit het allemaal wel goed maar in de uitvoering klonk het wat logger en moeizamer. Dat werd elegant opgelost door beweging en ondersteunend handgeklap. De instrumentale steun paste zich naadloos aan en was stevig. Maar ook hier weer zonder te overheersen. De nadruk bleef liggen op de vocale mogelijkheden. En soms met verassingen. Het "Stille nacht" van Gruber zat heel link verborgen in "It was a silent night".

De dirigent drukte door zijn arrangementen een stevig stempel op de beide koren. Bij ieder koor apart maar ook in de samensmelting in het deel na de pauze. Omdat men uit het hoofd zingt heeft de Leeuw steeds contact. Ook al heeft hij zijn handen op het toetsenbord of klavier. Met zijn ogen en hoofdbewegingen maakt hij zijn bedoelingen duidelijk.

Na de pauze werd onder meer geput uit elkaars repertoire. Om er samen een muzikaal feest van te maken. En om het in de kerstsfeer te betrekken was het eenvoudig om soms een enkel woord in een tekst te veranderen. In "Isn't she lovely" van Stevie Wonder werd de "she" gewoon een "he". Eenvoudiger kan het niet. Het was geen duoconcert maar een tripleconcert dat een uitstekende indruk achterliet.

Hendric van Doorn.

(terug naar boven)

Ooker wint eerste prijs Medemblik

Dagblad voor West-Friesland 15 juni 2004.

Het Hoornse koor Ooker heeft verrassend de eerste prijs veroverd tijdens het 10e Korenfestival, dat afgelopen zondag in Medemblik plaatsvond. Broadway, ook al uit Hoorn veroverde dit jaar de tweede prijs. Zeventien koren uit geheel Nederland zetten zondag hun beste beentje voor in Medemblik. Zij traden op twee podia in het Van Houwelingenpark op, maar ook in het Bagijnhof en de Nieuwstraat. De koren werden beoordeeld op optreden en muzikalteit. Ooker is een spiritueel koor uit Hoorn, dat spirituals, jazz en close harmony ten gehore brengt onder leiding van Feico de Leeuw. Het is de eerste keer dat Ooker de eerste prijs, en daarmee een dit jaar bijzondere trofee in de wacht sleepte in Medemblik.

(terug naar boven)

Concert Pancratius

Dagblad voor West-Friesland 23 mei 2004.

Concert door spiritualkoor Ooker onder leiding van Feico de Leeuw. Zondagmiddag was dit concert te beluisteren in cultureel centrum Pancratius te Oosterblokker Het was voor Ooker weer eens de hoogste tijd om zich in een concert te presenteren en de keuze van Pancratius was daarvoor de meest geschikte gelegenheid. Voldoende ruimte om het koor op te stellen, vleugel en dirigent er voor, een goede weergave van  de klank en repertoir dat voor het grootste deel geheid bij de koorleden in de geest en de stem zit. Daarnaast een paar nieuwe composities om eens een keer in concertvorm te laten horen en te merken hoe die bij het publiek aanslaan. En dat werd allemaal met elkaar een plezierige middag met musiceren enerzijds en anderzijds veel luisterplezier.

Het aanbod bestond uit spirituals, gospels, Afrikaans getinte ritmesongs en jazzy composities. Op diverse manieren werden die ten gehore gebracht: begeleid op de vleugel of a capella, als compleet koorwerk of met solistische bijdragen. Het waren niet alleen de bijdragen van het koor die de hele middag aantrekkelijk zangplezier opleverden. Het zijn eveneens de arrangementen waarin het allemaal gegoten is. Er is veel aandacht voor zo afwisselend mogelijke harmoniën met daarnaast een aangepaste ritmiek. De composities werden daarmee geen blauwdruk van de originelen en gaven steeds een beeld van hoe iets ook anders gezongen kon worden. En dat leverde dan weer een verrassende uitvoering op. Het bleek steeds het inspirerende van Feico de Leeuw die de volle aandacht van zijn koor eiste. Heel sterk kwam dat tot uitdrukking in de langzaam verlopende delen van de werken waarin noten lang aangehouden moesten worden, stuk voor stuk op een woord of lettergreep werden afgesloten en dan in een volgende noot een vervolg kregen. Zo'n manier van zingen leverde een intense en boeiende spanning op.

Een concert dat muzikaal veel te bieden had!

Hendric van Doorn

(terug naar boven)